Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

Όνειρο καλοκαιρινής νυχτός


Φαντάσου.. ένα μέρος ακριβώς μπροστά στη θάλασσα, χωρίς τίποτα μα τίποτα να εμποδίζει τη θέα...
Θέα  πανοραμική, πολυεπίπεδη, για να βλέπεις από το Μπούρτζι έως όπου φτάνει το μάτι σου στον αργολικό κόλπο...
Ονειρέψου...εδώ το φεγγάρι είναι πάντα κοντά σου..να σου χαρίζεται πάνω από τη θάλασσα..να μην το χορταίνεις όλο το καλοκαίρι...
Νιώσε... είσαι σ’ ένα μέρος, γεμάτο μαγεία...βρίσκεσαι σε υπέροχους καναπέδες με σκεπή και ανατολίτικο ύφος,  αγκαλιά με το ταίρι σου, και χάνεσαι μέσα στο ερωτικό ελληνικό καλοκαίρι...
Πρόσθεσε δροσερή, καλοκαιρινή μουσική...να σε ταξιδεύει με το αγαπημένο σου ποτό συντροφιά.  Διάλεξε αν θέλεις να χορέψεις ή να χαλαρώσεις, όλα είναι δικά σου και στο χέρι σου...








Φαντάσου...ένα μέρος, που να μπορείς απλά να περπατήσεις εκεί, δίχως αυτοκίνητα, δίχως ευθύνες οδήγησης, μόνο ένα απολαυστικό, καλοκαιρινό ξενύχτι...

Άκουσε με.. σου μιλάω για ένα μέρος που έφτασε η φήμη του παντού, που προκαλούσε άτομα από όλα τα παραθεριστικά μέρη της Αργολίδας, να έρθουν εδώ μόνο γι’ αυτό...


Εδώ ερχόταν ο νέος για ένταση κι ο μεγάλος για χαλάρωση.. Ο μοναχικός για φλερτ και ο ερωτευμένος για να γιορτάσει την αγάπη του...Παρέες όλων των ηλικιών έβρισκαν ένα σημείο που να τους ταιριάζει, γιατί είχε κάτι για όλους...




Αυτό το μέρος υπήρχε...κι ήταν ένα από τα καλύτερα της Ελλάδας...Κάποιοι αποφάσισαν να  γυρίσουν το σημείο στην αιώνια μουντάδα του, να μην πατάει ψυχή, όπως τόσα πολλά χρόνια...















Θα το θυμάμαι για πάντα...Πάντα θα ελπίζω να έρθει το καλοκαίρι και ο Ναυτικός Όμιλος να είναι πάλι ανοιχτός...Γιατί κι αυτό, όπως όλα τα ωραία πράγματα..όνειρο ήτανε...



Aφιερωμένο σε όσους πέρασα τις καλύτερες στιγμές στον Όμιλο..Κώστας Π., 'Μαϊμουδάκι', Μπάμπης Σχ., Μπάμπης Κ., Αδαμαντία, Dominique...κ.α.
Αφιερωμένο και στην Κωνσταντίνα Κ., στο Γιώργο Δ. και σε όλη την παρέα των Ιρίων που η αγάπη τους για τον Όμιλο ενέπνευσε αυτό το κείμενο...
...και τέλος αφιερωμένο στον Ανδρέα, κράτα γερά Ανδρέα. Θα είμαι κοντά σου όποτε με χρειαστείς...
Πρώτη Δημοσίευση: 
Εφημερίδα "Αργολικά" - Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2009

Share

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2009

Η Αναμονή

Αναμονή. Ο χρόνος περνάει βασανιστικά αργά σαν περιμένεις. Περιμένεις, γι΄αυτό που ζητάει η καρδιά σου, η ψυχή σου, το σώμα σου..Περιμένει υποφέροντας ο ερωτευμένος, περιμένει καρτερικά η μάνα, περιμένει ανυπόμονα το παιδί... 



Αν δεν περιμένεις, αν δεν πονέσεις και δεν υποφέρεις γι’ αυτό που θες, είναι μισή η χαρά στο τέλος. Αγωνιάς και αναρωτιέσαι, ελπίζεις κι απελπίζεσαι, αλλά πάνω από όλα, περιμένεις...







Περιμένουν και τα μικρά χελιδόνια. Σχεδόν ακίνητα, λες κι αν κουνηθούν έστω και λίγο, θα χαθεί η χαρά της αναμονής. Σχεδόν φοβισμένα, γιατί μπορεί η αναμονή να αποδειχτεί πολύ μεγάλη.  








Και να! Έρχεται η μαμά χελιδόνα με αυτό που τόσο έχει ανάγκη ένα μικρό πουλάκι. Κρατάει  το φαγητό στο στόμα της, άραγε θα φτάσει για όλα;  Ανοίγουν το στόμα, φωνάζουν, διεκδικούν...το πολυπόθητο ‘θέλω’ τους είναι μοναδικό και άργησε τόσο μα τόσο πολύ.






Η αναμονή τελείωσε. Αυτό που τόσο πολύ περίμενες, ήρθε. Το καρδιοχτύπι καταλαγιάζει. Η ψυχή γαληνεύει.Ήρθε για τον ερωτευμένο το ταίρι του, ήρθε για την μάνα το παιδί, ήρθε για το παιδί η αγάπη. 


 Όλα τελείωσαν, μέχρι να ξαναρχίσουν όλα.

Η εφημερίδα Αργολικά και εγώ, ευχαριστούμε το Studio B&G  (Β. Μπουγιώτης – Γ. Ρασσιάς) για τις υπέροχες φωτογραφίες από μπαλκόνι της Πρόνοιας Ναυπλίου που ενέπνευσαν και αυτό το κείμενο. 

Πρώτη Δημοσίευση:
Εφημερίδα "Αργολικά" - Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009







Share